Δύο λέξεις
απαρνηθήκαμε ο ένας από τον άλλον.
Και πόσα δάκρυα κρύψαμε.
Μα πιο άδοξη
ήταν η στιγμή της ολοκλήρωσης.
Τόσο αιώνια
που έμεινε μισή.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Popular Posts
-
Προσφορά ονείρων απόψε! Όλα δίνονται στη μισή ψυχή! Δωρεάν εικόνες αγάπης, χαράς πνίγουν εγγυημένα την ανασφάλεια. Τις δημιουργούν εξα...
-
"Θα μπλέξουμε!", είπες. Σε κοίταξα με απορία. "Και τι πειράζει;", απάντησα. Μείναμε καρφωμένοι για ώρα. Ύστερα χαμογελάσ...
-
Αφαίρεσα τις λέξεις από το βλέμμα σου και τις είδα κατατρεγμένες στην παλάμη μου. Αμέσως ακούμπησες το χέρι σου πάνω τους, καθώς εκείνες ο...
-
Μείναμε δύο να μετράμε ψέματα. Και τελικά λάθος μετρηθήκαμε.
-
A relation between love and love a veiled link between a child and a big child that only I am aware of And maybe someone...
-
Πως είναι δυνατόν η ζωή να διέπεται από εξισώσεις; Η σχέση μου με τα μαθηματικά είναι απλά φιλική, ωστόσο μπορώ να διακρίνω ότι κάποια...
-
Κάθε μέρα καθαρίζω Περίπου χίλια τετραγωνικά μέτρα Και όταν βοηθάω την συνάδελφο Που τεμπελιάζει Μπορεί να φτάνω και τα χίλια πεντα... -
Είναι οι μέρες που περνάς σαν ξένος Ετεροκαθορίζεσαι από τις περιστάσεις Και το ποτό είναι πάλι ένας τρόπος να κοιμηθείς γρήγορα Γυρίζει...
-
Διέσχιζα την Σβώλου ,θυμάμαι, όταν οι δρόμοι σταμάτησαν πια να έχουν νόημα. Και το νόημα σταμάτησε πια να έχει δρόμο.
-
Τα μάτια μου είναι μικρά κλείνουν σαν καμπύλη όταν γελώ δυνατά. Όχι! Τα μάτια μου είναι μεγάλα, όταν σπάει το πρόσωπο από τις νεροποντές. Τ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου