Κυριακή 28 Αυγούστου 2016
Σάββατο 27 Αυγούστου 2016
Πλούτος
Και, βλέπεις,
πως το πιο δύσκολο πράγμα που κάναμε ποτέ
ήταν να περπατάμε ξυπόλυτοι
πάνω στις ακαθαρσίες των άλλων.
Γιατί, τότε, -όλοι το γνώριζαν-
ήμασταν άπειροι και καθαροί
και θέλαμε να ανακαλύψουμε
την βρωμιά του κόσμου
και την δική μας βρωμιά.
Τώρα, που μάθαμε και κάτι παραπάνω,
μαζέυουμε τις ακαθαρσίες
και τις παίρνουμε σπίτι μας.
Κυριακή 7 Αυγούστου 2016
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Pages
Πληροφορίες
Popular Posts
-
A relation between love and love a veiled link between a child and a big child that only I am aware of And maybe someone...
-
Δεν είχε αλλάξει και τίποτα Ή απλώς άλλαξαν όλα Και αφού αποφάσισε να απαρνηθεί για λίγο Την τρικυμία του όγδοου υπογείου Φάνηκε πάλι μ...
-
Κάθε μέρα καθαρίζω Περίπου χίλια τετραγωνικά μέτρα Και όταν βοηθάω την συνάδελφο Που τεμπελιάζει Μπορεί να φτάνω και τα χίλια πεντα...
-
Τα μάτια μου είναι μικρά κλείνουν σαν καμπύλη όταν γελώ δυνατά. Όχι! Τα μάτια μου είναι μεγάλα, όταν σπάει το πρόσωπο από τις νεροποντές. Τ...
-
Και στην αρχή ήταν μονότονο, ήταν μονότονο να μοιραστούμε λίγο ήλιο και τσακωνόμασταν ποιος θα κερδίσει για λίγα σύννεφα στην...
-
Εκείνη την δύση Φτάνει στο εκκλησάκι, δεν τον χαιρετά. Προχωρώντας στη λάσπη παραπατά και πέφτει. Τον υποδέχεται μια σκιά. Μόνο σκιές ...
-
Δύο λέξεις απαρνηθήκαμε ο ένας από τον άλλον. Και πόσα δάκρυα κρύψαμε. Μα πιο άδοξη ήταν η στιγμή της ολοκλήρωσης. Τόσο αιώνια που έμεινε ...
-
Χάνω τις λέξεις που θέλω να γράψω για σένα Βλέπεις κάθε λέξη μετράει Για κάθε λέξη με δίκαζεις Και πλέον οι λέξεις πετούν πάνω απ...
-
Φρεσκοβαμμένοι τοίχοι, Πετάς τα κεράσια σου. Δε θα σε μαλώσει πάλι η νοικοκυρά. Παιδί είσαι, θα μεγαλώσεις. Κι όταν μεγαλώσεις Θα μετ...
-
Και όταν δεν έκλαιγα, είχα πια αρρωστήσει και όταν δεν άντεξα, είχα κιόλας θυμηθεί τότε που σου είπα πως όταν πονώ αθόρυβα, τοτε πονώ...


