Θα περιμένω

Θα περιμένω
σε ένα άδειο φορείο,
φορτίο.
Θα 'μαι ξεκομμένος
απ' τον χρόνο
και στα μάτια μου δρόμοι
Ανθοκόμοι.
Θα περιμένω
στην ήσυχη μου κλίνη
με δαγκάνες και πυρσούς,
θα φωτιζω τις νύχτες
του τυφλού,
να πλησιασει.
Θα περιμένω
το φωτάκι να σβήσει
την ζωη μου...

Μυστήριο
πως γίναμε όλοι,
μυστήριο,
να με κοιτάς
και στη γλώσσα σου
να τρέχει μαρτύριο
η πληγή.
Θα περιμένω
να αδειάσουν οι δρόμοι
απ' το ριχτό μου μπαλκόνι
κάποιος πήδηξε.

Θα περιμένω
όπως γίναμε όλοι
να μην γίνουμε.
Να ανοίξουν τα μάτια,
πλοία να χάσουν
την εφηβεία τους.
Θα θυμώσω
σε όσα μου κανανε καλό
και στα υπόλοιπα
θα μείνω.
Θα περιμένω
να καθαρίσουν οι δρόμοι
με ένα άδειο φορείο
να ταξιδέψουμε.

Μυστήριο
πως γίναμε όλοι,
μυστήριο,
να με κοιτάς
και στη γλώσσα σου
να τρέχει μαρτύριο
η πληγή.
Θα περιμένω
να αδειάσουν οι δρόμοι
στο ανοιχτό μου μπαλκόνι
κάποιος γλίστρησε.

Μυστήριο...
στο μικρό μου μπαλκόνι
κάποιος βγήκε.